Do wyboru masz seans grupo­wy lub indywidualny. Zawsze jednak na początku jest dia­gnoza : terapeuta musi wie­dzieć, z jakim problemem przychodzisz. Potem dobiera dla ciebie muzykę. Do terapii nie nadaje się jednak każdy ro­dzaj muzyki, również relaksa­cyjnej. Nie poleca się na przy­kład nagranych odgłosów na­tury. Kiedy słucha się takiej muzyki : szelest kroków, szum wiatru, odgłosy oceany, jakieś trzaski, jakby statek tonął… Coś takiego może tylko wpro­wadzić w depresję. Muzykoterapeuci do swoich sesji dobierają zwy­kle muzykę nie wokalną, lecz instrumentalną, często poważ­ną. Bardzo dobra jest także filmowa. Sam seans trwa około pół godziny. W zależności od potrzeb może to być albo sa­mo słuchanie muzyki, albo połączone z jednoczesnym re­laksem. Czasem „pacjenci” mają wyznaczone zadania do wykonania podczas słuchania : np. wyobrazić sobie sytuację, którą dany utwór mógłby ilu­strować. Albo wybrać taki, jaki najbardziej pasuje do ich cha­rakteru. Po takim seansie wy­chodzą odmienieni. Nie tylko terapią, lecz także tym, że ktoś poświęcił im swoją uwa­gę, czas. I dał w prezencie muzykę.